سهراب و هندسه
دوستان سلام !
امروز بازم مي خوام از سهراب بنويسم. اگه دوست دارين بدونيد سهراب راجع به هندسه چطوري فكر مي كرده و چي گفته حتماً اين چند خط كه كوتاه هم هست بخونيد.
"اين روز ها تم پرنده با من است.ريتم گمشده اي با وقت من همپاست.
اين روزها به موسيقي،شكل و رنگ فكر مي كنم.مي خواهم نقاشي من هيچ نباشد جز ريتم و صدا.يعني با رنگ آهنگ بسازم.
مربع هاي 
ا دوست دارم.بيشتر از شكل يك ليوان.يا يك بازو.
از حجم خسته شده ام.از دروغ پرسپكتيو،از شيرين كاريهاي دست و قلم مو.نبض من در صراحت سطح تند تر مي زند.هيچ وقت اينقدر نزديك خط كش و گونيا نقاشي نكرده ام.هيچ وقت اينقدر هندسي نبوده ام.در گذشته ها هم گاه اشكال هندسي گيجم مي كرد.ميان اشكال هندسي غمگين مي شدم.
يادم مي آيد هر وقت مثلث متساوي الساقين مي ديدم گريه ام مي گرفت.اما اين روز ها تشنگي فرم ساده و رنگ همواره با من است.
اين روز ها بيشتر به مساحت يك قناري فكر مي كنم.
يك مشت مربع را به صدا در مي آورم تا صداي پرنده را بشنوم."
اي عبور ظريف!
بال را معني كن،
تا پر هوش من از حسادت بسوزد!
